...

چه سخت است تنها متولد شدن.....تنها زندگی کردن....

و .....تنها مردن...!!!

 

 

یه دختر

خط پایان نزدیکه!!!

...

من کیم؟!تو کیستی؟!
یـــــــک دختـــــــر بهــــــــــــــمنــــی ام...!
دختر بهمنی را نمی شود درک کرد..
دختر بهمنی را نمی شود فهمید...
دختر بهمنی را نمی توان شناخت...
دختر بهمنی را نمی توان عوض کرد...
دختر بهمنی را حتی نمی شود فراموش کرد...
دختر بهمنی را فقط می توان عمیــــــــــــــــــق دوســت داشت....♥فهمیدی ؟!همین خنده های ساده ی بهمنی هاست وقتی با تمام غصه هایشان میخندند
تا از تمام غصه هایمان رها شویم
وقتی که می خندنددنیا به احترام خنده اشان سکوت می کند
آسمان آبی تر می شودو لحظه هایمان بی نهایت بار تکرار می شود
قوی ترین حسی که یه زن بهمنی همیشه به مردش میده
اینه که بهش افتخار میکنه با تمام کمبوداش......
ما بهمنی ها ناخواسته همیشه متهمیم؛
به خاطر سکوت‌مان،
کتاب خواندنمان،
کاری به کار کسی نداشتن‌مان،
خلوت‌مان،
اتاق‌مان،
استراحت‌مان،
روی پای خود ایستادن‌مان،
دوست داشتنمان!
گویی جان میدهیم برای اتهام بستن و از همه بدتر این‌که زود فراموش میشود خوبی هایمان...حسود!!!
باید مواظب آدمای حسود بود،
اینجور آدما نمی تونن دیوار بلند و زیبای زندگی دیگرون رو ببینن به همین دلیل دنبال یه آجر لق تو این دیوار می گردن
تا زندگیشون رو فرو بریزن و از روش ردشن...

 

....

اگر تنهاترین شوم باز خدا هست

او جانشین همه نداشتن هاست

نفرین ها و آفرین ها بی ثمر است

اگر تمامی خلق گرگهای هار شوند.